Listopad nad Bałtykiem nie musi oznaczać muzycznej jesiennej melancholii. Wystarczy wejść do hal AMBEREXPO, żeby przekonać się, że temperatura może rosnąć niezależnie od tego, co dzieje się za oknem. Pierwszy dzień czwartej edycji Inside Seaside przyniósł świetne koncerty, mocne nazwiska z zagranicy, znakomitą reprezentację polskiej sceny i mnóstwo powodów, żeby między występami nie opuszczać festiwalowej przestrzeni.
Inside Seaside ma już swoją tożsamość. To festiwal, który nie próbuje zamknąć się w jednym gatunku, pokoleniu czy muzycznej modzie. Obok rozpoznawalnych nazwisk pojawiają się artyści, których warto dopiero odkryć, a zestawienie różnych stylistyk sprawia, że właściwie trudno o nudę. Piątek, 13 listopada, był tego bardzo dobrym przykładem.
Polscy artyści? Zdecydowanie mocny punkt programu!
Zacznijmy od tego, co szczególnie cieszyło. Polska scena miała tego dnia naprawdę dużo do powiedzenia. I nie była jedynie dodatkiem do zagranicznych gwiazd.
Voo Voo po raz kolejny udowodnili, że prawdziwa muzyczna klasa nie potrzebuje sezonowych trendów. Zespół Wojciecha Waglewskiego od lat porusza się własną drogą, łącząc rock, jazz, folk i improwizację. To muzyka, która żyje na scenie, a doświadczenie muzyków przekłada się na wyjątkową jakość koncertowego spotkania.
Bardzo dobrze zaprezentowała się również Kathia. Jej muzyka ma w sobie wrażliwość, autentyczność i charakterystyczny klimat, który trudno pomylić z czymkolwiek innym. To jeden z tych występów, które przypominają, jak wiele ciekawych rzeczy dzieje się dziś na polskiej scenie alternatywnej.
Mela Koteluk wniosła do festiwalu swoją charakterystyczną subtelność, melodyjność i emocjonalność. Jej twórczość ma tę rzadką właściwość, że potrafi jednocześnie uspokajać i angażować. W festiwalowym natłoku dźwięków taki moment muzycznego oddechu jest szczególnie cenny.
Nie można też pominąć Variété. To zespół, który od lat konsekwentnie buduje własny, nieoczywisty muzyczny świat. Postpunkowa energia, mroczniejsza atmosfera i charakterystyczna estetyka sprawiają, że Variété pozostaje jedną z najciekawszych formacji polskiej alternatywy. Dobrze, że takie zespoły mają swoje miejsce na festiwalach tej rangi.
Zagraniczny skład bez słabych punktów
Międzynarodowa część piątkowego programu również robiła wrażenie. I co ważne, nie chodziło wyłącznie o znane nazwiska.
Hiszpańskie Hinds to solidna dawka gitarowej energii, indie rocka i bezpretensjonalnej koncertowej swobody. Ich muzyka ma w sobie coś z garażowego grania, w którym liczą się przede wszystkim emocje i dobra zabawa.
Zupełnie inną przestrzeń zaproponowali Hermanos Gutiérrez. Duet braci Alejandro i Estevana to muzyczna podróż bez potrzeby używania słów. Gitary, hipnotyczne melodie, inspiracje latynoamerykańskie, westernowa atmosfera i niezwykła umiejętność budowania nastroju. Ich koncert był propozycją dla tych, którzy w muzyce szukają czegoś więcej niż kolejnego mocnego uderzenia. To jeden z tych projektów, które najlepiej odbiera się na żywo.
Jessie Ware i The Streets – finał z rozmachem
Na deser organizatorzy zostawili dwa bardzo różne, ale równie mocne nazwiska.
The Streets, czyli projekt Mike’a Skinnera, to kawał historii brytyjskiej muzyki. Charakterystyczne połączenie brytyjskiego garage’u, hip-hopu, elektroniki i opowieści o codziennym życiu od lat ma własną, niepodrabialną tożsamość. To muzyka, która nie potrzebuje wielkich deklaracji, żeby porwać publiczność.
A potem przyszła pora na Jessie Ware – jedną z najciekawszych postaci współczesnego brytyjskiego popu. Jej koncertowa estetyka, połączenie soulu, disco i tanecznej elektroniki oraz elegancja, z jaką porusza się w świecie nowoczesnego popu, doskonale wpisują się w festiwalowy klimat. To nazwisko, które bez wątpienia przyciąga uwagę, ale też pokazuje, że pop może być dopracowany, ambitny i muzycznie interesujący.
Zestawienie tych dwóch wykonawców dobrze oddaje pomysł na Inside Seaside – różnorodność nie jest tu hasłem reklamowym, ale rzeczywistą strategią budowania programu.
Festiwal, na którym nie trzeba ograniczać się do koncertów
To, co wyróżnia Inside Seaside, dzieje się również poza scenami. I właśnie za to warto ten festiwal docenić.
Strefa Rozmów Radia 357 to przestrzeń, w której muzyka ustępuje miejsca rozmowom o kulturze, społeczeństwie, sztuce i codzienności. Spotkania z ciekawymi osobowościami, możliwość posłuchania ich historii i spojrzenia na świat z nieco innej perspektywy to wartościowy element całego wydarzenia.
Do tego Kino Inside Seaside, czyli propozycja dla tych, którzy chcą zanurzyć się w muzycznych historiach także za pośrednictwem filmu. Jest również Kawiarnia Kulturalna, wystawy, targi plakatów, strefa winylowa Sonar Record Store, przestrzenie kreatywne i gastronomia. Można więc nie tylko zaliczać kolejne koncerty, ale po prostu spędzić tu kilka godzin, odkrywając kolejne elementy festiwalowego świata.
I to jest chyba jedna z największych zalet Inside Seaside. Nie ma poczucia, że pomiędzy koncertami trzeba tylko czekać na następny występ. Samo przebywanie na festiwalu staje się częścią doświadczenia.
Dobry początek, wysokie oczekiwania
Pierwszy dzień Inside Seaside 2026 pokazał, że Gdańsk ma już swoje mocne miejsce na mapie jesiennych wydarzeń muzycznych w Polsce. Świetnie zestawiony program, mocna reprezentacja polskich artystów, interesujący zagraniczni wykonawcy i rozbudowana oferta wydarzeń towarzyszących tworzą całość, która zdecydowanie wykracza poza tradycyjne rozumienie festiwalu.
Szczególnie cieszy fakt, że obok gwiazd światowego formatu organizatorzy konsekwentnie dają przestrzeń polskiej alternatywie i artystom, których warto słuchać uważniej.
Inside Seaside udowadnia, że na festiwalową atmosferę nie trzeba czekać do lata. Czasem wystarczy listopad, Gdańsk i kilka hal wypełnionych naprawdę dobrą muzyką.
A przed nami jeszcze drugi dzień. I to jest bardzo dobra wiadomość.
