Kanonicznie Cole odszedł na emeryturę i w tej części wcielamy się w nowego, młodego i lekkomyślnego reprezentanta plemienia Akomiszów. Jest to znacznie bardziej skupiona na jednostce odsłona niż poprzednie części, które polegały na ratowaniu całej ludzkości. Przekonaj się sam, czy więcej mocy równa się lepsze oceny.
Fabuła
Fabuła opiera się na dwudziestoczteroletnim przedstawicielu plemienia Akomiszów o imieniu Delsin Rowe. Z natury to buntownik i antysystemowiec – w przeciwieństwie do jego starszego brata, który jest policjantem.
Delsin wiedzie spokojne życie, które urozmaica sobie czasami nasprayowaniem czegoś na billboardzie brata. Wszystko zmienia się, kiedy przez okolice protagonisty przejeżdża konwój z więźniami, którzy okazują się Przewodnikami. Transport wpada w poślizg i przewraca się, uwalniając przy tym Hanka Daughtry’ego. Bohater, chcąc sprawdzić, czy nie ma rannych, przypadkiem odkrywa, że posiada moc absorpcji. Polega ona na tym, że po złapaniu Przewodnika za rękę czerpie on moc tej osoby, zostawiając ją przy tym przy życiu.
Gdy Reggie dowiaduje się o tym, próbuje pomóc młodszemu bratu. Gonią oni razem bioterrorystę i Delsin toczy z nim walkę w wielkim domu. Po tym, gdy Hank zostaje wypuszczony przez graficiarza, wychodzi wprost na funkcjonariuszy DUP (Department of Unified Protection). Ich przewodniczką jest Brooke Augustine, czyli główna antagonistka tej części. Pyta ona Delsina, czy Hank nie wyjawił mu żadnych tajemnic na temat spisków – wtedy pojawia się pierwszy wybór karmiczny. Można przyznać się do bycia Przewodnikiem lub odmówić; obydwie opcje przyniosą złe konsekwencje dla plemienia oraz Betty.
Partnerzy
Poza wcześniej wspomnianym bratem Delsina, Reggiem, mamy inną przedstawicielkę plemienia, jaką jest Betty. Jest opiekunką braci Rowe i nie ma znaczącej roli w grze. Jej priorytetowym zadaniem jest nadanie głębi protagoniście oraz pokazanie jego przywiązania do plemienia. Dialogi opiekunki zmieniają się pod wpływem karmy bohatera.
Już w Seattle poznajemy Fetch (Abigail Walker) – włada ona mocami neonu. Pochodzi z trudnego domu; gdy jej rodzice dowiedzieli się o mocach, chcieli oddać ją w ręce rządu, ale uciekła wraz ze swoim bratem. Brent i Abigail żyli przez lata na ulicy i zmagali się z uzależnieniem od narkotyków. Podczas jednej z akcji dziewczyna przypadkowo zabiła swojego brata, co spowodowało u niej ogromne wyrzuty sumnienia. Zaczęła pozbywać się handlarzy narkotyków z ulic w brutalny sposób. To od niej Delsin skopiował swoją drugą moc.
Eugene Sims został obdarowany mocami wideo. On również nie miał łatwego życia – przez mobbing w szkole uciekał do świata gier. Gdy raz postawił się w obronie innej osoby, jego moc się objawiła i przez to został zamknięty w zakładzie dla bioterrorystów. Jego zdolności w dużej mierze polegają na materializowaniu cyfrowych bytów z ulubionej gry, Heaven’s Hellfire.
Wrogowie
Najważniejszą antagonistką dla Delsina jest Brooke Augustine. Pracuje dla rządu i z zimną krwią pojmuje Przewodników, bo według niej w ten sposób zapewnia im bezpieczeństwo przed publicznym linczem. Jest to poniekąd sytuacja podobna do tej z drugiej części – Augustine, tak jak Bertrand, sama włada mocami, ale walczy ze swoimi pobratymcami. W jej przypadku są to moce betonu, które Delsin chce zdobyć, aby pomóc swoim współplemieńcom.
Kolejnym antagonistą jest cała organizacja DUP. Pomimo bycia zarządzaną przez Brooke, to jednak z jej żołnierzami toczymy potyczki najczęściej. Oni sami w większości przypadków są osobami z mocami. Aczkolwiek jest mały wyjątek: nie są „naturalnymi” Przewodnikami, ich zdolności zostały im sztucznie podarowane przez Augustine, co nie pozwala Delsinowi skopiować mocy bezpośrednio od nich.
Mechaniki
Warto wspomnieć o systemie karmicznym, który działa bardzo podobnie jak w poprzednich częściach z tym wyjątkiem, że wybory nie są aż tak ciężkie. Pozytywna karma jest najczęściej jedyną logiczną opcją i zazwyczaj nie przynosi żadnych drastycznych konsekwencji dla bohatera. Negatywna karma zaś jest stricte nastawiona na granie psychopatą z chęcią niezgadzania się z nikim i niczym.
Jeśli chodzi o moce, jakimi przyjdzie nam władać w tej odsłonie – to zdecydowanie najlepszy ruch, jaki mogli wykonać twórcy. To, że nie posiadamy jednej mocy z ewentualnym dodaniem kolejnej, tylko zbieramy w finale aż cztery różne żywioły, to bardzo dobry zabieg. Dochodzą tutaj również najróżniejsze style przemieszczania się po mieście w zależności od wyboru. Jeśli chcemy polatać, warto wybrać wideo; neon zapewnia niesamowitą szybkość i pionowe bieganie po budynkach, a dzięki dymowi przeskakujemy błyskawicznie przez kominy i wentylację.
Ciekawym zabiegiem jest również płynne używanie tych mocy. Jeśli jedna energia się nam wyczerpie lub po prostu chcemy ją zmienić, wystarczy podejść do odpowiedniego obiektu i następuje absorpcja nowego źródła. Musimy tylko znaleźć odpowiedni punkt na mapie, jakim jest np. zepsuty samochód w przypadku dymu, szyld restauracji w przypadku neonu czy antena satelitarna dla wideo.
Kolejna część
Jest to oczywiście standardowe rozwijanie znanej marki, aczkolwiek w tym przypadku wyszło wyjątkowo dobrze. Ta odsłona serii pokazuje nam perspektywę po 7 latach od wydarzeń z inFamous 2. Mamy możliwość zagrania inną postacią, z zupełnie nowym wachlarzem arsenału i z innymi problemami. W tej grze skupiamy się bardziej na lokalnym problemie, jakim jest krzywda, którą wyrządziła Augustine plemieniu. Nie bawimy się w zbawców całego świata, tylko w bohatera rodziny. To niezwykle interesująca gra spod tego szyldu.
