Charli XCX wypuściła nowy album Wuthering Heights, który został stworzony specjalnie do ekranizacji powieści Wichrowe Wzgórza.
Brytyjska piosenkarka Charli XCX była odpowiedzialna za skomponowanie muzyki do filmu Wichrowe Wzgórza w reżyserii Emerald Fennell. Można uznać, że piosenkarka oficjalnie pożegnała erę brat summer, z przytupem witając erę gothic winter.
Charli XCX jest kojarzona z rave’ami oraz synth-popem, nie opowieścią napisaną w XIX wieku, a tym bardziej muzyką, która pasowałaby do jej ekranizacji. A jednak artystka stworzyła dzieło, inspirowane gotycką fikcją, które połączyło klasykę z nowoczesnością.
House i John Cale
Pierwszy singiel House, powstał we współpracy z Johnem Cale’em, współzałożycielem zespołu The Velvet Underground. Opublikowany 10 listopada 2025 roku, stał się zapowiedzią nadchodzącego albumu. Piosenkarka w tym utworze znacząco odsunęła się od hiperpopowego brzmienia, które kojarzone jest z jej poprzednim krążkiem Brat.
W singlu przewijają się elementy industrialnego oraz gotyckiego rocka. Dodatkowo, nie bez przypadku pojawiła się na nim ikona muzyki rokowej John Cale. Artysta w dokumencie The Velvet Underground z 2021 r., jako jedno z pożądanych przez zespół brzmień, wymienił elegancje i brutalność. Te słowa podczas pisania muzyki do filmu, jak bumerang powracały do brytyjskiej piosenkarki. Stały się inspiracją oraz „opisem idealnym” pożądanego efektu końcowego.
– Charli o albumie na Substack.
John Cale nagrał ponury monolog do utworu, który wywołuje u słuchacza niepokój. Piosenka charakteryzuje się hałaśliwą i zniekształconą oprawą instrumentalną, która inspirowana jest gotycką aranżacją orkiestrową. Jej celem nie jest bycie przyjemną, ma być elegancka i brutalna. Mimo iż nie przypomina niczego, co do tej pory słyszeliśmy w wykonaniu Charli, nie zabrakło elementów, za które wielu kocha jej twórczość. Wokal Brytyjki został zniekształcony, zastosowany został efekt chrypki głosowej, która zamienia się w przester, efekt dodający chropowatości i „brud” brzmieniu. W taki sposób powstała współpraca, której potrzebowaliśmy, ale o tym nie wiedzieliśmy.
Zniewalające łańcuchy miłości
Piosenka Chains of Love miała swoja premiere 13 listopada 2025 roku. Jest to utwór, który pojawił się w oficjalnym zwiastunie Wichrowych Wzgórz. Zagłębia temat paradoksu, jakim jest dozgonna, toksyczna miłość, która wszystko pochłania. Wykorzystana w tytule metafora łańcuchów, przedstawia odczuwane uczucie, jako złe i zniewalające. Miłość kojarzy nam się ze szczęściem, wolnością i radością, jednak w tym przypadku to brutalna forma więzienia, od którego nie da się uciec.
I shouldn’t feel like a prisoner
Charli w tej piosence insynuuje, że jest świadoma negatywnego wpływu, jaki miłość ma na jej życie i ile cierpienia jej funduje, jednak nie jest w stanie lub nie chce się uwolnić.
My face is turnin’ blue
Can’t breathe without you here
The chains of love are cruel
W refrenie piosenkarka sugeruje, że ta niszcząca miłość jest uzależniająca, nie umie bez niej funkcjonować. To reprezentacja miłości, która wpędza nas do grobu. Tu nie ma szczęśliwego zakończenia, za to jest wspólne cierpienie.
Izolacja, czyli Wall of Sound
Wall of Sound to ostatni singiel, który wydała Charli. Był on idealnym zamknięciem okresu wyczekiwania. Piosenka jest metaforą emocjonalnego przytłoczenia, spowodowanego intensywnością odczuć. Przedstawia stan, w którym uczucia są tak głośne, że zamieniają się w fizyczne więzienie. Utwór zagłębia się w doznanie tak silnego pochłonięcia przez mieszankę pożądania, presji i miłości, że tworzy mur, którego nie da się zburzyć. To pętla bezczynności, połączona z pragnieniami i emocjami, które wywołują fizyczne zamarcie.
Ostatecznie Wall of Sound nie mówi prawie nic konkretnego o Wuthering Heights. Utwór jest delikatny, pozostawia słuchacza z niedosytem i brakiem pewności, jak ostatecznie będzie wyglądał cały projekt.
Wuthering Heights jako całość
Album jest nieoczywisty, słuchając go nie wiemy, jakiego rodzaju piosenki powinniśmy się spodziewać. Tak samo było podczas wydawania singli. House było zaskoczeniem samym w sobie, jako iż najbardziej odróżniało się od dotychczasowej twórczości artystki. Otrzymaliśmy również Chains of Love, które jest bardziej energiczne, teoretycznie nie powinno pasować do jednej kategorii z House. Motyw „zaskakiwania” słuchacza bardzo pozytywnie wpływa na utrzymanie jego uwagi. Nie da się nie zainteresować piosenką, która leci w trakcie przesłuchiwania albumu, ponieważ w tak skuteczny sposób przykuwa uwagę odbiorcy. Może być to spowodowane na nagłą zmianą tempa czy całkowitą transformacją gatunku. Artystka płynnie przeskakuje z hyperpopu w industrial rock, a nawet gotycką aranżację orkiestrową.
Album jest muzycznym odwzorowaniem obsesji, pasji, zniszczenia i dramaturgii. Ta „odskocznia” od oczywistości, połączenie popu, z historią z XIX wieku, to niesamowicie przemyślane posunięcie. Piosenki pasują, a jednocześnie dodają świeżości. Charli zachęca słuchacza do refleksji nad historią, która mimo iż jest osadzona w XIX wieku, mogłaby przytrafić się także w XXI. Pasja, która została zapisana w muzyce, ból i cierpienie, nie są czymś z „tamtych czasów”. To emocje, które nie są uwarunkowane przez wiek, w którym żyjemy. Są one naturą ludzką, czymś ponad czasowym. Mieszanka emocji, techno-popu z instrumentami smyczkowymi, tworzy coś ponadczasowego, coś, do czego się będzie wracać. W zaledwie 34 minuty Charli XCX, połączywszy współczesne brzmienie z spustoszeniem brytyjskich wrzosowisk, stworzyła namiętne i dynamiczne ujęcie historii romantycznej.
