Crème brûlée to deser, który łączy prostotę i elegancję. Delikatny, subtelny waniliowy krem ukryty pod cienką, chrupiącą warstwą skarmelizowanego cukru od lat uchodzi za symbol wyrafinowanej kuchni. Choć dziś kojarzy się z luksusowymi restauracjami. Historia deseru jest znacznie dłuższa i bardziej złożona.
Spór o pochodzenie deseru
Najczęściej crème brûlée przypisywany jest kuchni francuskiej. Jego prawdziwe pochodzenie do dziś budzi kulinarne dyskusje. Najstarszy znany przepis pojawił się w 1691 roku w książce kucharskiej François Massialota, kucharza pracującego na dworze królewskim. Opisał on deser jako crème brûlée czyli dosłownie „przypalony krem”. Odnosiło się do charakterystycznej warstwy karmelizowanego cukru na wierzchu.
Podobne desery istniały również w innych krajach. W Anglii znany był burnt cream lub Trinity cream, serwowany w Trinity College w Cambridge, a w Hiszpani funkcjonowała crema catalana. Różnice były subtelne – dotyczyły głównie aromatów i sposobu przygotowania. Idea kremu z przypaloną skorupką pozostawała taka sama.
Deser arystokracji
Początkowo crème brûlée był deserem elit. Składniki takie śmietanka, żółtka jaj, cukier i wanilia były stosunkowo drogie, a sam deser wymagał precyzji i cierpliwości. Karmelizowanie cukru odbywało się dawniej przy użyciu rozgrzanego żelaza. Czyniło proces efektownym, ale i ryzykownym. To właśnie ten moment „przypalenia” nadawał deserowi wyjątkowy charakter i odróżniał go od innych kremów.
Od zapomnienia po światowej sławy
Przez długi czas crème brûlée pozostawał w cieniu innych deserów. Dopiero w drugiej połowie XX wieku, wraz z rozwojem nowoczesnej gastronomii, wrócił do łask. Restauracje zaczęły doceniał jego prostotę, kontrast tekstur i możliwość efektownego serwowania. Charakterystyczny dźwięk pękającej cukrowej skorupki stał się niemal znakiem rozpoznawczym deseru.
Klasyka, która przetrwała wieki
Dziś ten deser to klasyk, który pojawia się w niezliczonych wariacjach, od kawowych i cytrusowych po wersje z lawendą czy matchą. Mimo to jego podstawowa forma zostaje niezmienna od wieków. To dowód na to, że czasem najprostsze połączenia smaków są najbardziej ponadczasowe. Crème brûlée to nie tylko deser – to kawałek kulinarnej historii.
