Co się wydarzyło w Madison County – Broadway w Polsce [recenzja]

0
24
fot. Dorota Jurek

Co się wydarzyło w Madison County w reżyserii Jakuba Wociala jest spektaklem utkanym z emocji, dlatego też najmocniej trafi do osób wrażliwych. Tu liczy się każdy ruch ciała, gest, spojrzenie i dotyk, które w połączeniu ze znakomitymi wykonaniami wokalnymi i piękną muzyką opowiadają poruszającą historię, która pobudza do refleksji.

Wzruszający musical o uczuciu, które odmienia życie

Dla tych, którzy nie czytali bestsellerowej powieści Roberta Jamesa Wallera, ani nie widzieli filmowej adaptacji z Meryl Streep i Clintem Eastwoodem, czy też nie znają musicalu (premiera odbyła się w 2014 r. na Broadwayu), pokrótce przybliżę fabułę.

Francesca Johnson, z pochodzenia Włoszka, mieszka wraz z rodziną pośród malowniczych pól hrabstwa Madison w stanie Iowa. Jest oddaną matką i żoną, chociaż nudzi ją monotonne życie na farmie. Męża poznała w ojczyźnie podczas wojny, skąd zabrał ją do Ameryki.

Pewnego dnia, gdy jej rodzina wyrusza na doroczny jarmark stanowy, Francesca zostaje sama, a przed jej domem pojawia się tajemniczy mężczyzna. Jest to, będący wciąż w drodze, fotograf pracujący dla National Geographic – Robert Kincaid. Przyjeżdża do miasta, aby zrobić zdjęcia słynnych mostów.

Przypadkowe spotkanie dwojga ludzi z dużym bagażem życiowym, owocuje niespodziewanym czterodniowym romansem, który odciśnie piętno na całym ich życiu.

Niezapomniane kreacje aktorskie

Gdy zajmowałam miejsce na widowni Teatru Studio, na scenie znajdowała się już Anna Federowicz, do której z czasem dołączyli kolejni aktorzy. Zabieg ten wywołał u mnie wrażenie, że nie tyle oglądam spektakl, co podglądam prawdziwą historię, przeżywając i powoli odkrywając Co się wydarzyło w Madison County.

Anna Federowicz wydaje się być stworzona do roli Franceski Johnson. Oczarowała mnie grą aktorską, trafnie oddając szeroki wachlarz emocji swojej bohaterki i jej wewnętrzną przemianę. Wiarygodnie ukazuje nostalgię Franceski za młodością, rodzinnymi Włochami i tą wersją siebie, którą pamięta z dawnych lat, jak również wewnętrzne rozdarcie między poczuciem obowiązku a marzeniami i pragnieniami.

Materiały prasowe Broadway w Polsce – fot. Marianna Kulesza

Jakub Wocial kreuje rolę Roberta Kincaida z dojrzałością i głęboką wrażliwością. Prowadzi postać ze świadomością środków wyrazu, przez co udaje mu się uniknąć melodramatycznego patosu.

Materiały prasowe Broadway w Polsce – fot. Marianna Kulesza

Duety sceniczne

Momenty ciszy w relacjach między bohaterami, gdy pozornie nie dzieje się nic – wymiana spojrzeń, drobne gesty, dotyk – są tak umiejętnie zagrane przez Annę Federowicz i Jakuba Wociala, że wybrzmiewają najgłośniej. Pełnią ważną funkcję psychologiczną, nadając doświadczeniu teatralnemu widza emocjonalną głębię i autentyczność.

Anna Federowicz i Jakub Wocial grają z dużą subtelnością i naturalnością, dostosowując się do gry partnera. Ich sceniczna chemia ujęła mnie i sprawiła, że uwierzyłam w głębokie uczucie oparte na porozumieniu dusz Franceski Johnson i Roberta Kincaida.

fot. Dorota Jurek

Odtwórcy mniejszych ról również zasługują na uwagę. Sabrina Karwala i Dominik Bobryk, mimo stosunkowo niewielkiej ilości czasu scenicznego, stworzyli wyraziste kreacje aktorskie i dlatego przykuwają całą uwagę, gdy tylko pojawią się na scenie. Ich energetyczny i pełen humoru duet stanowi chwilę oddechu od ciężkich emocjonalnie scen.

fot. Dorota Jurek

Namiętność

W musicalu znakomicie wypada Barbara Olech w roli Namiętności. W moim odczuciu wyraża prawdziwe, często ukryte uczucia i pragnienia oraz emocje Franceski. Jest niejako romantyczną częścią natury bohaterki, pragnącą szczęścia, nie zważając na koszty, jednocześnie mającą świadomość nieodwracalności wyboru, którego chce dokonać kobieta. Zachwycił mnie ten zabieg inscenizacyjny (który zresztą każdy widz może interpretować na swój sposób) i sprawił, że jeszcze intensywniej przeżywałam dramatyczne momenty spektaklu – zwłaszcza scenę z walizką, która była dla mnie emocjonalnym punktem kulminacyjnym tego spektaklu. Anna Federowicz i Barbara Olech zagrały ją po mistrzowsku.

Materiały prasowe Broadway w Polsce – fot. Marianna Kulesza

Siłą spektaklu jest świetna współpraca całej obsady, jej energia, zaangażowanie i pasja, która współgra ze sobą na scenie. Można również dostrzec ogrom pracy włożonej w przygotowanie musicalu.

Warstwa tekstowa i muzyczna

Teksty piosenek Jasona Roberta Browna znałam na pamięć dzięki Azylom Jakuba Wociala, podczas których często wykonywał utwory z musicalu Co się wydarzyło w Madison County. Już wtedy zachwyciły mnie jego interpretacje. Obawiałam się jednak, jak będą brzmiały po polsku. Zupełnie niepotrzebnie, bo teksty doskonale przełożył Daniel Wyszogrodzki.

Wykonania wokalne Anny Federowicz i Jakuba Wociala, zarówno solowe, jak i ich duety, były urzekające, poruszające, a momentami wręcz elektryzujące. Idealnie dopełniały kreacji stworzonych przez aktorów.

Utwory są wymagające wokalnie, więc z przyjemnością słuchałam, jak artyści zaprezentowali nam pełnię swojego talentu. W pamięć najbardziej zapadły mi interpretacje utworów It All Fades Away, Wondering, Falling Into You i One Second and a Million Miles.

Materiały prasowe Broadway w Polsce – fot. Marianna Kulesza
Choreografia i scenografia

Mocnym elementem musicalu jest choreografia i ruch sceniczny Barbary Olech oraz muzyka wykonywana na żywo przez znajdującą się na scenie 10-osobową orkiestrę pod kierownictwem Ignacego Matuszewskiego.

Scenografia była jedynym elementem spektaklu, który mnie negatywnie zaskoczył i rozminął się z moim wyobrażeniem scenerii tej historii. Doceniam jednak ogrom pracy, jaką Martyna Domozych włożyła w jej przygotowanie.

Ważne pytania bez odpowiedzi

Musical Co się wydarzyło w Madison County podejmuje trudne dylematy moralne i emocjonalne. Stawia ważne pytania, ale nie daje jednoznacznych odpowiedzi, zostawiając przestrzeń do indywidualnej interpretacji i refleksji widza. Pytanie, które najgłośniej wybrzmiało w mojej głowie po spektaklu brzmiało: czy warto uzależniać swoje szczęście od szczęścia bliskich osób?

Reflekcja końcowa

Uważam, że Co się wydarzyło w Madison County to doświadczenie kulturalne, niewątpliwie warte przeżycia – najpierw otuliło mnie niczym ciepły koc w chłodny wieczór, a na koniec zostawiło mnie ze złamanym sercem i głową pełną rozterek. Musical powraca w grudniu 2026 na deski Teatru Studio, więc polecam wybrać się i samemu przekonać się, jakie emocje i przemyślenia u Was wywoła.

fot. Dorota Jurek

Polską prapremierę Co się wydarzyło w Madison County przygotowało Broadway w Polsce we współpracy z Jenny Chien oraz Music Theatre International. Dziękujemy za zaproszenie.

fot. Dorota Jurek
☕
Podoba Ci się to, co robimy?
Wesprzyj nas i postaw nam kawę!
Wesprzyj nas
0 0 głosy
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze