5 lutego 2026 Deftones zagrali w łódzkiej Atlas Arenie, po 15 latach wrócili do Polski! Tym razem promować swoje ostatnie wydawnictwo – płytę private music.
Koncert, wyprzedany, tak przynajmniej napisano, bo trochę miejsc jeszcze by się znalazło. Chyba że niektórzy, mimo posiadanych biletów, ostatecznie nie przybyli, ich strata! Przez te kilkanaście lat nieobecności w Polsce przybyło wielu młodych fanów, bo Atlas Arena była wypełniona młodym pokoleniem. Było to dla mnie dość zaskakujące (oczywiście pozytywnie), bo Deftones nie kojarzy mi się z młodzieżowym zespołem uwielbianym przez nastolatków. Nic tylko się cieszyć, że muzycy są aż tak doceniani!
Niespełna kwadrans po 21:00 usłyszeliśmy Be Quiet and Drive (Far Away) i już od pierwszych taktów publiczność na trybunach poderwała się w górę z radosnym wrzaskiem. Po tym entuzjastycznym otwarciu koncertu zabrzmiały dwa utwory z najnowszego albumu – locked club oraz ecdysis. Dalsza setlista zawierała piosenki z różnych płyt Deftones. Nie zabrakło wielkich hitów jak Digital Bath, Rosemary czy Sextape. Cały półtoragodzinny set był skomponowany naprawdę bardzo dobrze – odpowiednie tempo i różny dobór utworów. Chino Moreno ma świetną kondycję – mimo biegania, skakania i śpiewania jednocześnie, nawet przez sekundę nie zabrakło mu tchu.
Na jeden z utworów, a konkretnie 7 Words, na scenę wkroczył Kacper – młody chłopak z publiczności. Z pewnością będzie to dla niego bardzo pamiętny koncert, ponieważ wręczono mu gitarę, aby zagrał wraz z całym zespołem!
Jako fanka kolorowych, migoczących świateł muszę wspomnieć o warstwie wizualnej! Animacje wyświetlane na telebimach idealnie komponowały się z muzyką na scenie. Momentami ciężko było oderwać od nich wzrok. Pod względem samego oświetlenia może i nie był to najbardziej kolorowy koncert, na jakim w życiu byłam, ale jestem usatysfakcjonowana.
Mam nadzieję, że nie będziemy musieli czekać kolejnych 15 lat, aż zespół ponownie zawita w Polsce!
